Mehmet Akif Ersoy’un Hayatı (1873 - 1936)

(Şiirler Alttadır Okumak İçin Başlıklara Tıklayın) 

İstiklâl Marşı şairi. Asıl adı Mehmet Ragif olan Mehmet Akif 1873 yılında İstanbul’da doğdu. Annesi Emine Şerife Hanım, babası Temiz Tahir Efendidir. İlk tahsiline Emir Buhâri Mahalle Mektebinde başladı. İlk ve orta öğrenimden sonra Mülkiye Mektebine devam etti. Babasının vefatı ve evlerinin yanması üzerine mülkiyeyi bırakıp Baytar Mektebini birincilikle bitirdi. Tahsil hayâtı boyunca yabancı dil derslerine ilgi duydu. Fransızca ve Farsça öğrendi. Babasından Arapça dersleri aldı.

Zirâat nezâretinde baytar olarak vazife aldı. Üç dört sene Rumeli, Anadolu ve Arabistan’da bulaşıcı hayvan hastalıkları tedâvisi için bir hayli dolaştı. Bu müddet zarfında halkla temasta bulundu. Âkif’in memuriyet hayatı 1893 yılında başlar ve 1913 târihine kadar devam eder.

Memuriyetinin yanında Ziraat Mektebinde ve Dârulfünûn’da edebiyat dersleri vermiştir.

1893 senesinde Tophâne-i Âmire veznedârı M. Emin Beyin kızı İsmet Hanımla evlendi.

Âkif okulda öğrendikleriyle yetinmeyerek, dışarda kendi kendini yetiştirerek tahsilini tamamlamaya, bilgisini genişletmeye çalıştı. Memuriyet hayatına başladıktan sonra öğretmenlik yaparak ve şiir yazarak edebiyat sâhasındaki çalışmalarına devam etti. Fakat onun neşriyat âlemine girişi daha fazla 1908′de İkinci Meşrutiyetin îlânıyla başlar. Bu târihten itibaren şiirlerini Sırât-ı Müstakîm’de yayınlanır.

1920 târihinde Burdur Mebusu olarak Birinci Büyük Millet Meclisine seçildi. 17 Şubat 1921 günü İstiklâl Marşı’nı yazdı. Meclis 12 Martta bu marşı kabul etti.

1926 yılından îtibâren Mısır Üniversitesinde Türkçe dersleri verdi. Derslerden döndükce Kur’ân-ı kerîm tercümesiyle de meşgul oluyordu, fakat bu sırada siroza tutuldu. Önceleri hastalığının ehemmiyetini anlayamadı ve hava değişimiyle geçeceğini zannetti. Lübnan’a gitti. Ağustos 1936′da Antakya’ya geldi. Mısır’a hasta olarak döndü.

Hastalık onu harâb etmiş, bir deri bir kemik bırakmıştı. İstanbul’a geldi. Hastanede yattı, tedâvi gördü. Fakat hastalığın önüne geçilemedi. 27 Aralık 1936 târihinde vefat etti. Kabri Edirnekapı Mezarlığındadır.

Mehmed Âkif milletini ve dînini seven, insanlara karşı merhametli bir mizaca sâhip, şâir tabiatının heyecanlarıyla dalgalanan, edebî bakımdan kıymetli şiirlerin yazarı meşhur bir Türk şâiridir. İstiklâl Marşı şâiri olması bakımından da “Millî Şâir” ismini almıştır.

Şairin en büyük eseri Safahat genel adı altında toplanan şiirleri şu 7 kitaptan oluşmuştur:

1.Kitap: Safahat (1911)

2.Kitap: Süleymaniye Kürsüsünde (1912)

3. Kitap: Hakkın Sesleri (1913)

4. Kitap: Fatih Kürsüsünde (1914)

5. Kitap: Hatıralar (1917)

6. Kitap: Asım (1924)

7. Kitap: Gölgeler (1933).

MEHMET AKİF ERSOY'UN

ŞİRLERİNİ OKUMAK İÇİN LİNKLERE TIKLAYINIZ

ÂTİYİ KARANLIK GÖREREK AZMİ BIRAKMAK…

AYRILIK HİSSİ NASIL GİRDİ SİZİN BEYNİNİZE?

BAYRAM

BİR GECE

BİRLİK

BİRLİK BAĞI

BÜLBÜL

ÇANAKKALE ŞEHİDLERİNE

CANAN YURDU

CENK MARŞI

DURMAYALIM

EDİRNE

EY YOLCU

FATİH CAMİİ

FATİH KÜRSÜSÜ’NDEN

GİTME EY YOLCU

HASTA

HÜRRİYET

HÜSRAN

ISTİGRÂK

İSTİKLAL MARŞI

KOCA KARI İLE ÖMER

KORKMA

KOSOVA

MAHALLE KAHVESİ

MEYHANE

MÜSLÜMANLIK NERDE

NECİD ÇÖLLERİNDE

OĞLUM, BU TEMENNİ NEYE BENZER, BANA BAK:

OLMAZ YA… TABİİ…

RESİM İÇİN

RESSAM HAKLI

SABAH İSKAMBİL ATAR KAHVEDE, AKŞAM DOMİNE…

SÜLEYMANİYE KÜRSÜSÜNDEN

ŞARK

ÜMİDİN HER ZAMAN HAİB

UYAN

YA RAB BU UĞURSUZ GECENİN YOK MU SABAHI?

ZULMÜ ALKIŞLAYAMAM